พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 90 / 259

เพราะฉะนั้น จึงถึงเวลาแล้ว ที่พุทธศาสนิกชนไทยผู้มีปัญญาทั้งหลายจะต้องตื่นขึ้นมาร่วมมือ ร่วมใจกันปฏิบัติหน้าที่ของทิศ 6 ตามฐานะที่ตนต้องปฏิบัติให้ครบถ้วนสมบูรณ์ เพื่อพลิกฟื้นสภาพสังคม สันติสุขให้คืนชีพ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของศิลปะในการครองใจคนตามหลักการของพระพุทธเจ้า เพื่อสร้างความรักและความเข้าใจกันภายในสังคม โดยเน้นว่าวิธีการทำตัวให้น่ารักจะช่วยส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดี และการมีจริยธรรมในสัง

อย่างไรก็ตาม ถ้าจะพิจารณาโดยโยนิโสมนสิการ สาวกลับไปหาเหตุก็จะเห็นว่า บุคคลที่สามารถ เจรจาไพเราะหรือมีปิยวาจาอยู่เสมอ ก็เพราะมีอารมณ์ดี มีความอดทนต่อการกระทบกระทั่งสูง เหตุที่มี อารมณ์ดี ก็เพราะเคยได้ร

เนื้อหาเกี่ยวกับการพัฒนาการสื่อสารและอารมณ์ โดยมุ่งเน้นไปที่การมีปิยวาจา การหลีกเลี่ยงการใช้คำหยาบคาย และการสร้างนิสัยดีๆ ผ่านการคบหากัลยาณมิตร การศึกษาทางธรรมะ และการปฏิบัติธรรม เช่น การบำเพ็ญบุญ การ

“พี่ชาย ฉันขอเนื้อบ้างได้ไหม” นายพรานจึงตอบว่า “คำว่าพี่ชาย น้องชาย พี่สาว น้อง สาว เป็นเช่นกับอวัยวะอันเป็นส่วน ประกอบของมนุษย์ ที่เขาพูดกันอยู่ในโลก คำพูดของท่านเป็นเช่นกับอวัยวะ นี่เพื่อนเราจะให้เน

เรื่องราวเกี่ยวกับนายพรานที่มีน้ำใจในการแบ่งปันเนื้อให้กับเพื่อน ๆ ตามคำพูดและความสัมพันธ์ที่มี พร้อมกับบทเรียนที่สอนเกี่ยวกับมิตรภาพ และการทำความดี โดยสื่อให้เห็นถึงความสำคัญของคำพูดในการสื่อสารและกา

ครั้นเวลาล่วงไปประมาณ 100 ปี พระเถระทั้งสองได้ เดินทางไปพบกันที่ใกล้วิหารเดิมโดยบังเอิญ และได้พูดปรับความเข้าใจกัน จึงได้รู้ว่าเป็นอุบายของพระธรรมกถึกที่ทำให้ท่านต้องแตกแยกกัน ดังนั้น พระเถระทั้งสองจึ

เนื้อหาเกี่ยวกับการพบกันของพระเถระทั้งสองที่วิหาร และการปรับความเข้าใจกันซึ่งแสดงให้เห็นถึงผลของพระธรรมกถึกที่ทำให้เกิดความแตกแยก นอกจากนี้ยังมีการเล่าเรื่องบุรพกรรมของพระพุทธองค์ที่ทำให้ต้องบำเพ็ญทุก

สำหรับเรื่องการเจรจาไพเราะหรือปิยวาจานี้ ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่งในชีวิตของ คนเรา เพราะถ้าเรามีปิยวาจาก็จะทำให้เราเป็นคนน่ารัก ไม่เป็นที่จงเกลียดจงชังของ ใครๆ ย่อมประสบ ความสุขและความสำเร็จ

การเจรจาไพเราะถือเป็นเรื่องสำคัญในชีวิตที่ช่วยให้เราเป็นที่รักและไม่เป็นที่เกลียดชัง ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า การใช้วาจาดีมีประโยชน์ และการใช้วาจาช่วยทำให้เกิดเดือดร้อนได้ การบำเพ็ญประโยชน์ต่อกั

3) ทำตนให้สมกับที่เป็นคน 1) ทําตนเสมอต้นเสมอปลาย ทำตนเสมอต้นเสมอปลาย มีความหมายอย่างไร การทำตนเสมอต้นเสมอปลาย หมายถึงการปฏิบัติตนอย่างคงเส้นคงวาต่อบุคคลที่แวดล้อมเรา หรือเป็นทิศ 6 ของเรา เราเคยประพฤติ

การทำตนเสมอต้นเสมอปลายในขณะที่มีโชคหรือโชคไม่ดี ทำให้เข้าใจในกฎแห่งกรรมและไตรลักษณ์ ชีวิตเป็นไปตามสาเหตุที่สร้าง ผลกรรมที่เคยทำในอดีตในรูปแบบของบุญและบาป บุคคลที่เข้าใจอย่างถ่องแท้จะรู้จักวางตนอย่างสุ

ของพวกเขาเอง ก็จะต้องประสบวิบากกรรมเช่นนี้ต่อไปอีกไม่รู้กี่ภพกี่ชาติ เพราะไม่มีปัญญาสั่งสมบุญกุศล ในขณะที่มีชีวิตอยู่ในโลกนี้ เพื่อเป็นการเตรียมอริยทรัพย์ไว้เป็นเสบียงสำหรับเดินทางไกลต่อไปในภพหน้า ส่ว

บทความนี้สำรวจถึงผลกระทบของวิบากกรรมที่เกิดจากมิจฉาทิฏฐิชนในสังคม และการที่บุคคลกลุ่มนี้ต้องประสบกับผลกรรมในชีวิตและในโลกหน้า โดยมิจฉาทิฏฐิชนไม่สามารถเข้าใจวงจรของกรรมที่ทำไว้ จึงส่งผลต่อการใช้ชีวิตที

การดำรงชีวิต โดยการคำนวณ จาก 2.1) ค่าการศึกษา x จำนวนปี = ? 2.2) ค่าปัจจัย 4 สำหรับเลี้ยงชีวิตของตนและคนในครอบครัว อาหาร x 3 มือ x 75 ปี = ? เสื้อผ้า x ? ชุด 75 ปี = ? ยารักษาโรค × 75 ปี = ? ที่อยู่อา

การคำนวณค่าใช้จ่ายเพื่อการดำรงชีวิตเป็นสิ่งที่สำคัญ โดยต้องคำนึงถึงค่าการศึกษา ค่าอุปโภคบริโภค ค่าเครื่องอำนวยความสะดวก และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ทั้งหมดที่จำเป็นในการใช้ชีวิตอย่างมีหลักเกณฑ์ตามที่พระพุทธเจ

4) ต้องเห็นคุณประโยชน์ของการให้ทาน อานิสงส์ของการให้ทาน มีมากมาย สามารถกล่าวโดยย่อได้ดังนี้ ผู้ใดให้โภชนะโดยเคารพตามกาลอันควรแก่ท่านผู้สำรวมแล้ว ผู้บริโภคโภชนะที่ผู้อื่น ให้เป็นอยู่ ผู้นั้นชื่อว่าให้ฐ

บทความนี้พูดถึงคุณประโยชน์ของการให้ทานที่มีอานิสงส์มากมาย เช่น การเพิ่มอายุ วรรณะ สุข และพละ สำหรับผู้ที่ให้ทานอย่างถูกต้อง ในขณะเดียวกันยังเน้นถึงโทษของการไม่ให้ทาน ซึ่งทำให้เกิดความตระหนี่และนำไปสู่

1) เราจะอดทนต่อการกระทบกระทั่งกับคนพาลด้วยวิธีการอย่างไรปฏิบัติจริงได้แค่ไหน ได้นานเท่าไหร่ ? 2) เราจะอดทนต่อความเย้ายวนของอบายมุขที่มีปากทางสนุกแต่บั้นปลายฉิบหาย ด้วยวิธีการอย่างไร ปฏิบัติจริงได้แค่ไ

ในสังคมปัจจุบัน มีความท้าทายจากคนพาลและอบายมุข พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เห็นภัยเหล่านี้และส่งเสริมให้คนดีรวมตัวกัน วิธีการป้องกันและคุ้มครองต้องมีความร่วมมือกัน เพื่อไม่ให้คนดีต้องตกเป็นเหยื่อของคนไม่ดี

แม้แต่น้อย และยังทรงสนับสนุนให้นำไปปฏิบัติอย่างเต็มกำลังอีกด้วย เพราะพระองค์ทรงรู้จริง ว่ายิ่งนำไปปฏิบัติมากเท่าไหร่ ผลดีย่อมเกิดแก่ผู้ปฏิบัติมากเท่านั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงให้ธรรมะไว้ชุดหนึ่ง สำหร

จักรธรรมเป็นหลักการพัฒนาตนเองและเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน ประกอบด้วยข้อปฏิบัติ 4 ประการ ได้แก่ การอยู่ในถิ่นที่เหมาะ, การผูกไมตรีกับอริยชน, การตั้งตนไว้ชอบ, และการทำความดีไว้ก่อนแล้ว ซึ่งจะช่วยให้เกิดความเ

ต้องอดอยาก 1.3) ถูกหลักโภชนาการ คือ มีคุณค่าทางอาหารครบหลัก 5 หมู่ ได้แก่ โปรตีน คาร์โบไฮเดรต ไขมัน เกลือแร่ วิตามิน 1.4) สะอาด คือ ไม่บูด ไม่เน่า ไม่เสีย ไม่เจือปนด้วยสารพิษ หรือไม่เก็บของสดค้าง ไว้ห

การมีอาหารที่สะอาดและถูกหลักโภชนาการมีความสำคัญต่อชีวิต การเข้าใจปัจจัย 4 ได้แก่ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และยารักษาโรค มีผลต่อสุขภาพและเกณฑ์ชีวิต การใช้สิ่งเหล่านี้อย่างมีวิจารณญาณช่วยส่งเสร

ประโยชน์ต่อชีวิตนัก แต่ที่อยากได้ ก็เพราะตกอยู่ในอำนาจของความอยากอันเป็นกิเลส นอกจากแยกแยะได้แล้ว ยังมีสติคอยคุมใจ ไม่ยอมให้ตนเองตกเป็นทาสของความ อยากอีกด้วย 3.2) “เหมาะสม” คือ สมควรแก่ฐานะ สมควรแก่กา

บทนี้เน้นความสำคัญของการควบคุมจิตใจและการรู้จักประมาณปัจจัย 4 ซึ่งประกอบไปด้วยอาหาร ที่พัก เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรค การมีสติและการแยกแยะจะช่วยให้ชีวิตมีความสุขและสงบสุข สอนให้รู้จักความเหมาะสมและป

เป็นทวีคูณ เป็นที่มาของการทำลายหลักเกณฑ์ที่ถูกต้อง กฎหมายของบ้านเมืองขาดความ ศักดิ์สิทธิ์ สังคมระส่ำระสายเพราะทำให้จำนวนผู้หลงผิดเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างต่อเนื่องตามไปด้วย เพื่อให้ตนเองปลอดภัยไว้ก่อน ลำเอี

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการปกครองด้วยอปริหานิยธรรม ซึ่งช่วยสร้างความสามัคคีในครอบครัวและหน่วยงานต่าง ๆ โดยวิธีการสำคัญคือการประชุมปรึกษาหารืออย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้ทุกคนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็

ล่วงละเมิดต้องกำจัดปราบปรามให้หมดไป ต้องถือว่าเป็นภัยร้ายแรงต่อสังคม เพราะสตรีไม่ว่า เด็กสาวหรือเด็กหญิงย่อมเป็นที่ห่วงใยของบิดามารดา หากไม่มีความปลอดภัยหรือวางใจไม่ได้ เพราะไม่มีหลักประกันใดมาป้องกัน

การล่วงละเมิดถือเป็นภัยร้ายแรงต่อสังคม โดยเฉพาะต่อเด็กและสตรี ทำให้บิดามารดากังวลไม่มีความสงบสุข การรักษาเจดียสถานและผู้ทรงศีลถือเป็นสิ่งสำคัญในการสร้างความสามัคคีและความอุ่นใจในชุมชน การไม่ดูแลจะส่งผ

ในพระพุทธศาสนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงค้นพบว่า โรคทางกายที่ว่าหนัก หนาสาหัสแล้ว ยังร้ายกาจไม่จริง ยังมีโรคอีกชนิดหนึ่งที่ฝังอยู่ในใจ แต่แพทย์ทั่วไปมองไม่เห็น เรียกว่า กิเลส กิเลสนี้ มีอยู่ในตัวเราตั

ในพระพุทธศาสนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงค้นพบว่ากิเลสเป็นโรคร้ายที่ฝังอยู่ในใจมนุษย์ ซึ่งนำไปสู่การสร้างวิบากกรรมชั่วและความทุกข์ทรมานในอนาคต การปราบกิเลสเป็นวิธีเดียวที่จะหลุดพ้นจากวงจรกฎแห่งกรรมที่ท

พระพุทธองค์ทรงตั้งสัตยาธิษฐานว่า “แม้เลือดเนื้อต้องแห้งเหือดหายไป เหลือแต่ หนังเอ็นหุ้มกระดูกก็ตามที หากไม่บรรลุธรรมอันเป็นเครื่องดับทุกข์ทั้งปวงแล้ว ก็จะไม่ขอลุกขึ้น จากที่นี้” นั่นคือพระองค์ทรงเอาชี

พระพุทธองค์ทรงเอาชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อกำจัดกิเลสและตรัสรู้ธรรมพระอรหันต์ นอกจากจะไม่หวงแหนความรู้ในการดับทุกข์แล้ว พระองค์ยังมีมหากรุณาต่อชาวโลก ช่วยสอนวิธีการขจัดกิเลสให้แก่ผู้อื่น พระองค์คือศาสดาเอก

1.2.2) อานิสงส์ของการศึกษาธรรมะมีอะไรบ้าง การที่เราจะทำให้ใจหายทุกข์ได้ ก็คือต้องกำจัดกิเลสให้หมดสิ้น และจุดเริ่มต้นของการ กำจัดกิเลส ก็คือ ต้องศึกษาพระธรรมคำสอนของพระองค์ให้เข้าใจอย่างถูกต้อง และทุ่ม

การศึกษาธรรมะมีอานิสงส์ที่สำคัญ 5 ประการ ได้แก่ การเพิ่มพูนความรู้ใหม่, การทบทวนความรู้เดิม, การปลดเปลื้องความสงสัย, การปรับความเห็นให้ตรง และการฝึกอบรมจิตใจให้สูงขึ้น โดยทั้งหมดนี้ช่วยให้สามารถกำจัดก

สามารถควบคุมกิเลสในใจไว้ได้ แล้วความเดือดเนื้อร้อนใจต่าง ๆ เพราะกิเลสกำเริบก็จะไม่เกิด ขึ้นตามมา นั่นก็หมายความว่า งานที่แท้จริงของมนุษย์เรานั้น ก็คือ งานศึกษาธรรมะและ ปฏิบัติธรรมะเพื่อกำจัดกิเลส สถาน

บทความนี้กล่าวถึงการควบคุมกิเลสในใจซึ่งทำให้ความเดือดร้อนต่างๆ หายไป การศึกษาธรรมะและปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งจำเป็นในการกำจัดกิเลส และเพื่อให้ใจมีปัญญารู้เท่าทันกิเลส การฟังธรรมเป็นประจำช่วยให้มีความเข้าใจ

ใครก็ตามที่เข้าถึงธรรมะในตัวนี้ได้แล้ว ย่อมทราบถึงคุณวิเศษของธรรมะนี้ด้วย ตัวเอง ส่วนว่าธรรมะหรือธรรมชาติที่บริสุทธิ์ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรู้ทรงเห็นนี้ มี มากมายขนาดไหน พระพุทธองค์ก็ทรงเล่าว่า มีม

การเข้าถึงธรรมะในตัวช่วยให้ผู้คนรับรู้ถึงคุณค่าและความสำคัญของการแก้ไขตนเอง ก่อนที่จะไปแก้ไขคนอื่น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สอนว่าธรรมะมีมากมายเกินกว่าที่สอน แต่การเผยแผ่ธรรมะนั้นสำคัญต่อการลดปัญหาความร้